Το λιγότερο που μας αναλογεί ως πιστές αλεπούδες είναι να αφιερώσουμε λίγο χρόνο και λίγο χώρο για αυτόν τον τεράστιο άνθρωπο , τον καπετάνιο που οδηγούσε και οδηγεί ακόμη το τιμόνι της ομάδας μας τα τελευταία 8 χρονιά.
Αναρωτιέμαι ...
Ποιος άνθρωπος δύναται να γεννηθεί τόσο ικανός , ώστε να αποκτήσει προσωπική περιουσία του ύψους των 4.5 δις δολαρίων , δίχως να παραβεί πολλούς κανόνες ; Δίχως να ξεπεράσει ηθικά όρια και φραγμούς ή να καταπατήσει προσωπικά δικαιώματα ;
Αυτό όμως δεν είναι το φάσμα του σημερινού άρθρου , είναι μία άλλη μεγάλη κουβέντα και θα ήθελα να παραμείνει εκτός πλαισίου , τουλάχιστον για την σημερινή ανασκόπηση και αν συνεχίσετε την ανάγνωση , θα καταλάβετε το γιατί !
Η αρχή των πάντων
Στο κοντινό 2010 ο Vichai Srivaddhanaprabha έγινε ιδιοκτήτης της Λέστερ , αγοράζοντας την για το ποσό των 37.1 εκατομμυρίων λιρών . Ποιος μπορεί να είναι αισιόδοξος με τον ερχομό ενός προέδρου , όπου δεν μπορείς καν να προφέρεις το όνομά του ; Γιατί να διαφέρει από οποιονδήποτε επιχειρηματία , που έχει ως βάση το Λονδίνο και εξαγοράζει μία ομάδα για να έχει ο γιος του να παίζει ; Τα παραδείγματα άπειρα.
Εξέλιξη .
Ο Ταυλανδός μεγιστάνας όμως αποδείχθηκε διαφορετικός . Από τον πρώτο εντός έδρας αγώνα έδινε το βροντερό παρόν στις κερκίδες και παρακολουθούσε την ομάδα ακόμη και στην β' εθνική . Ήταν χαμογελαστός , απόλυτα φιλικός με τους φιλάθλους και πολύ χουβαρντάς. Κάθε χρόνο στα γενέθλιά του προσέφερε ως δώρα στους οπαδούς , donuts και μπύρες , ενώ παράλληλα σε κάθε αγώνα μεριμνά για την ύπαρξη μίνι αφίσας - παλαμάκι να περιμένει τον θεατή , για να έχει ένα ενθύμιο από τον αγώνα ,αλλά επίσης να μπορεί να ζητοκραυγάσει σε τυχόν επίτευξη τέρματος της ομάδας .
Η ομάδα με τον καιρό μεγάλωνε ,κατάφερε να ανέβει στην Premier League και να κάνει το μεγάλο θαύμα του Great Escape . Ακόμη και τότε , κανείς δεν γκρίνιαξε προς τον τον Ταυλανδό. Η ομάδα έπαιζε μέτριο ποδόσφαιρο και βρισκόταν μόνη και καταιδρωμένη στον πάτο του πρωταθλήματος , μοιάζοντας καταδικασμένη .
Ο Ταυλανδός όμως , σε κάθε παιχνίδι παρακολουθούσε την ομάδα από τις κερκίδες . Όλοι γνωρίζαμε , ότι αυτή η ομάδα , που τόσα χρόνια ήταν στα πιο χαμηλά πρωταθλήματα , είχε αλλάξει επίπεδο . Και ο λόγος ήταν αυτός ο άνθρωπος.
Πειραχτήρι.
Η προσωπικότητα του ουδέποτε προκάλεσε πρόβλημα . Και πώς άλλωστε ; Οι σχέσεις του με τους παίκτες ήταν άριστες και η τρέλα του τεράστια. Να πρωτοθυμηθούμε τα 18 BATmobile που αγόρασε στους παίκτες ως μπόνους ή πόσες φορές έπιασε τον Αλγερινό από το αυτί ;
ΌΝΕΙΡΟ .
Φυσικά ποιος μπορεί να ξεχάσει τον επόμενό του άθλο ; Με μία ομάδα που θεωρείτο το απόλυτο φαβορί για τον υποβιβασμό , με μέτριους για τα δεδομένα της Premier League παίκτες , έγραψε την πιο χρυσή σελίδα στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Κατάφερε να γίνει ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ στην Premier League , να κάνει το μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό θαύμα , που έχει επιτευχθεί ποτέ.
Το μεγαλείο αυτού του ανθρώπου όμως ΔΕΝ είναι ποδοσφαιρικό . Ο άθλος του κάθε άλλο παρά σχέση με το ποδόσφαιρο είχε !
Εμένα προσωπικά αυτός ο άνθρωπος με έκανε να πιστεύω στα θαύματα. Απέδειξε πως γίνεται ο Δαυίδ να κερδίζει τον Γολιάθ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ(!) και όχι μόνο μια φορά. Μου έμαθε τι σημαίνει να δίνεις , δίχως να ζητάς πίσω τίποτα . Μου δίδαξε πως το ποδόσφαιρο είναι μία γιορτή και οι χουλιγκανισμοί , οι βρισιές και οι χυδαιότητες δεν έχουν χώρο μέσα σε ένα γήπεδο , πόσο μάλλον στην ίδια την ζωή.
Απέδειξε , πως μία παρέα έχει την δυνατότητα να μεταμορφωθεί σε μία οικογένεια .
Παρακολουθήσαμε επαγγελματίες εκατομμυριούχους αθλητές να δίνουν όλη τους την ψυχή για τον συμπαίκτη τους.
Έμαθε σε όλο τον πλανήτη ποια είναι αυτή η άσημη κωμόπολη των 330.000 κατοίκων. Αύξησε τον τουρισμό , δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας , δραστηριοποιήθηκε πάρα πολύ ενεργά στον τομέα της φιλανθρωπίας , υποχρεώνει τους αθλητές της ομάδας κάθε εβδομάδα να επισκέπτονται νοσοκομεία, ιδρύματα και πολλά άλλα .
Δεν διοικούσε την ομάδα για να κερδίσει κι άλλο χρήμα , αλλά ούτε για να γίνει περισσότερο δημοφιλής. Διοικούσε την ομάδα , ώστε να αυτό το κλαμπ να μεγαλώνει μέρα με την ημέρα , εξ ου και η δημιουργία του νέου αθλητικού κέντρου αξίας 100.000.000 λιρών.
Εν' ολίγης , αποτελεί έναν άνθρωπο που χάρισε ένα χαμόγελο σε κάθε πολίτη αυτής της πόλης, φίλαθλο ή όχι της ομάδας ! Διάολε , ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΑ ΚΑΘΕ πολίτη αυτής της πόλης.
Ποτέ κανένας δεν αγάπησε τον ΚΥΡΙΟ Vichai για όλα όσα έλεγε , αλλά για όλα όσα ΔΕΝ έλεγε.
Ποτέ κανένας δεν αγάπησε τον ΚΥΡΙΟ Vichai για όλα όσα έκανε, αλλά για όλα όσα ΔΕΝ έκανε.
Σήμερα , 28/10/2018 , η τύχη αυτού του ανθρώπου αγνοείται . Το ελικόπτερο του συνετρίβη χθες το βράδυ μετά το τέλος μίας ακόμη ποδοσφαιρικής γιορτής στο King Power. Δεν γνωρίζουμε ακόμη την τύχη της ζωής του . Γνωρίζουμε μόνο το μέγεθος της αγάπης που έδωσε και την έκταση της αγάπης που λαμβάνει , ίσως και νεκρός.
Κύριε Vichai είστε από τους ανθρώπους που πέρασαν από αυτόν τον κόσμο και τον άλλαξαν . Το άγαλμά σας οφείλει να κοσμεί το γήπεδο μας , είτε αύριο το πρωί θα είμαστε μαζί , είτε θα βλέπετε αυτό που κτίσατε από ψηλά.
Τι μέλλει γενέσθαι ;
Η τύχη των Αλεπούδων αυτήν την στιγμή είναι άγνωστη , αλλά αυτό το γεγονός είναι εντελώς αδιάφορο την τωρινή στιγμή. Η οικογένεια Srivaddhanaprabha τώρα θρηνεί και αυτό είναι το καθήκον κάθε αλεπούς αυτήν την ώρα , να σταθεί δίπλα τους . Όπως εκείνος έκανε καθημερινά τα τελευταία 8 χρόνια.
ΥΓ.
Μαζί με τον Ταυλανδό ιδιοκτήτη της Λέστερ αγνοούνται και οι δύο του κόρες , που λέγεται πως ήταν και αυτές επιβάτες στο συγκεκριμένο ελικόπτερο , καθώς και οι δύο πιλότοι που το οδηγούσαν .
Η ζωή καμιά φορά είναι απρόβλεπτη , για αυτό μην διστάζετε να δείχνετε στον συνάνθρωπό σας την αγάπη σας. Στην τελική , αυτό μένει μόνο κι αυτό μετράει ...
#Drinky_4
ΑΛΕΠΟΥ ΣΤΑ ΕΥΚΟΛΑ.
ΑΛΕΠΟΥ ΣΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου